شنبه، ۲۷ بهمن ۱۳۹۷
 

اخبار

با کودکان خجالتی چگونه رفتار نماییم؟

با کودکان خجالتی چگونه رفتار نماییم؟

ما و کودکان خجالتی

 

در روابط اجتماعی، آداب متنوعی در  طرز برخورد، شروع صحبت، زبان بدن و حالات صورت وجود دارد و انسان های خوش مشرب و به اصطلاح اجتماعی در انجام این آداب تخصص خاص خود را دارند.

یکی از جذاب ترین، حساس ترین و پیچیده ترین این آداب، برخورد با کودکان است. برای اغلب ما پیش آمده با کودکی مواجه بشیم که در احوالپرسی‌های معمول روزانه با ما، معذب بوده، اخم کرده و پشت والدینش پنهان ‌شود؛ به این دسته بچه‌ها به‌ اصطلاح «خجالتی» می‌گویند.
"خجالتی بودن" یک خصوصیت شخصیتی است که در دوره های بزرگسالی هم، در برخی افراد دیده می شود و این خصوصیت با تشویق و حمایت قابل اصلاح است. به گفته محققان، کودکان خجالتی می‌توانند کم‌رویی‌شان را مدیریت کنند البته با کمک و همراهی والدین.

از نظر علمی احساس خجالت، یک واکنش طبیعی نسبت به افراد یا محیط‌های جدید است که در حقیقت ترکیبی از حس ترس و کنجکاوی را در خود دارد. شیرخواران با دیدن غریبه‌ها روی‌شان را برمی‌گردانند. کودکان نوپا به زمین نگاه می‌کنند و به پدر یا مادرشان می‌چسبند و حتی ممکن است در این شرایط به مکیدن انگشت شست بپردازند اما بیشتر بچه‌ها قبل از 3 سالگی به راحتی با همه ارتباط برقرار می‌کنند و به‌نظر بسیار اجتماعی می‌آیند اما بعد از این سن، ترس بیشتر کودکان از غریبه‌ها شروع می‌شود و آن‌ها حس خجالت و شرمندگی را یاد می‌گیرند.

 

ریشه های خجالتی بودن کودک

می توان علل مختلف در ایجاد و بروز حالت خجالتی بودن در کودکان وجود دارد که  از جمله:

1)      داشتن والدین خجالتی که بالطبع کودک این ویژگی را ژنتیکی ارث برده و یا اینکه کپی برداری رفتاری می کند.

2)   والدین از ترس اینکه کودک دلبندشان آسیب ببیند و یا دزدیده شود، او را در خانه حبس کرده و اجازه آشنایی با دیگران را به کودک نمی‌دهند و این قبیل رفتارها باعث تضعیف اعتماد به نفس و مانع رشد اجتماعی شخصیت کودک می‌شود که در دوران نوجوانی، جوانی و حتی بزرگسالی برای او مشکلاتی پدید می‌آورد.

3)   والدینی که فکر می‌کنند کودک‌شان نابغه است و باید هر آنچه لازم است را زود یاد بگیرد. کودکانی که بیشتر از ظرفیت‌شان از آن‌ها توقع وجود دارد، زمانی‌که نمی‌توانند آن انتظار را درست برآورده کنند احساس بد پیدا ‌کرده و این احساس بد تبدیل به ترس از شکست در آن‌ها و بالطبع آن‌ها را به سمت شرمساری سوق می‌دهد.

 

چه باید کرد؟

در این راه نقش والدین به ویژه  مادر بسیار مؤثر و پراهمیت است چون عمده وقت او با کودکش سپری می‌شود و از آنجایی که کودکان بهترین مقلدان و یادگیرندگان هستند، بیشترین تاثیر را از اطرافیان خود می‌گیرند.

ضروری است که پدر و مادر تمام تلاش خود را برای آشنایی و معرفی جامعه و مردم به کودکانشان به کار گیرند و از او یک شخصیت خود ساخته و با اعتماد به نفس و در عین حال محتاط و با دقت بسازند.

اول از همه والدین با رفتار خود در جمع‌های اجتماعی و نحوه برخورد اولیه با دیگران، آغاز یه رابطه را به صورت عملی به فرزندشان آموزش دهند و پس از آن خود کودک را در چنین شرایطی قرار دهند. مثلا کودک را به جمعی از هم سالانش وارد کنند و خود دور شوند (البته در حالی که از دور هوای او را دارند). همچنین باید دقت کنند که هرگز کودک را خجالتی خطاب نکنند و اجازه این کار را به دیگران نیز ندهند.

کودک هیچ گاه نباید در جمع سرزنش شود چرا که در این صورت ترجیح می‌دهد یک کنج عزلت برای خود برگزیند تا بار دیگر مورد تنبیه و سرزنش قرار نگیرد. همچنین کودکان دوست دارند که درک شوند و پدر و مادر با آن‌ها همدلی کنند. مثلا گفتن اینکه "می‌دانم موقعیت سختی است، من هم تجربه‌اش کرده‌ام" باعث بالا رفتن اعتماد کودک به خود شده و احساس ضعیف بودن را در وی از بین می‌برد.

برای رفع خجالتی بودن، او را به زور مجبور به کاری نکنید و برای آشنا شدن او با محیط و افراد زمان کافی را اختصاص دهید. برخلاف ما بزرگسالان، آشنا شدن بچه‌ها با محیط جدید و کنار آمدن با وظایف جدید، ممکن است خیلی طول بکشد مثلا اگر کودک‌تان را در یک مهدکودک یا پیش‌دبستانی ثبت‌نام کرده‌اید، کاملا طبیعی است که یک ماه طول بکشد تا او با بچه‌های دیگر و مربی خودش آشنا شود.

فرزند شما حتی ممکن است فقط با نشستن روی یک صندلی در یک نقطه خاص کلاس آرامش یابد! اگر شما کودک را به زور مجبور کنید تا خجالتش را کنار بگذارد، ممکن است نتیجه عکس بگیرید و او بیشتر به درون خودش پناه ببرد همچنین اگر او را مجبور کنید تا فورا و همان روزهای اول با بچه‌های دیگر گروه آشنا شود، اوضاع از این هم بدتر خواهد شد و ممکن است کودک در کسب مهارت‌های اجتماعی دچار مشکل شود. مشکل خجالت کودکان تنها با یک روند آرام و طولانی حل می‌شود و هیچ راه حل یک شبه‌ای برای آن وجود ندارد.

به کودک مسئولیت بدهید ولی هرگز با کودکان دیگر مقایسه نکنید. برای کودک شرایط پذیرش مسئولیت هایی را فراهم نمایید.

 

 

گردآوری: سبحان کرمی راد

برگرفته از سایت های ایمنا، بیتوته
۳۰ آبان ۱۳۹۷ ۱۷:۰۰

اظهار نظر

میانگین امتیاز کاربران: 0.0  (0 رای)

امتیاز:
 
نام فرستنده:
پست الکترونیک: *  
نظر: *
 
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500  


کلیه حقوق این وب‌سایت متعلق به مرکز توسعه فناوری اطلاعات و رسانه های دیجیتال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌باشد.